«…να φτιαχτώ λίγο»

0

«Τα μαλλιά του είναι ανακατωμένα, το πρόσωπό του μαυρισμένο, τα γαλάζια του μάτια είναι διαπεραστικά όπως πάντα. Ο Λου.Ντου. εξακολουθεί να είναι όμορφος άνδρας. Ένας δανδής, όπως λέει ο Βικτόρ Σερζ, ο οποίος μου χάρισε αυτό το ανέκδοτο με το οποίο ο Λένιν προσπάθησε να εξηγήσει ποιος ήταν, και συνεχίζει να είναι, ο αγαπημένος μας Τρότσκι: «Ξέρετε ποια θα είναι η απάντηση του Λιέφ Νταβίντοβιτς όταν ο βλοσυρός αξιωματικός που θα είναι επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος τον ρωτήσει την τελευταία του επιθυμία;» ρωτούσε ο Λένιν. «Ε, λοιπόν, ο σύντροφός μας θα τον κοιτάξει, θα τον πλησιάσει όλο σεβασμό και θα τον ρωτήσει: Μήπως κατά τύχη, κύριε, έχετε μια χτένα για να φτιαχτώ λίγο;»».

Από το μυθιστόρημα του Λεονάρδο Παδούρα,  «Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά», Εκδόσεις Καστανιώτη, μετάφραση Κώστα Αθανασίου,
πρώτη έκδοση 2011, σελίδα 442.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για «Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά», Εκδόσεις Καστανιώτη,

 

 

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.